AICB dla agentów programistycznych.

O co może zapytać agent

Na każde z tych pytań AICB odpowiada na podstawie grafu symboli, który Roslyn buduje przy wczytywaniu rozwiązania – nie na podstawie wyszukiwania tekstowego.

Do tego dochodzą przegląd architektury całego rozwiązania oraz objaśnienie pojedynczego symbolu wraz z jego otoczeniem.

AI Tagi z kodu są dostępne także dla agenta: może wyszukiwać według oznaczonych ról i warstw i widzi, która wartość pochodzi od programisty, a która jest tylko oszacowaniem.

Jedno polecenie w katalogu projektu

Potem agent sam znajduje AICB. Istniejące pliki pozostają nietknięte, więc ponowne uruchomienie nie szkodzi.

aicb init

• .mcp.json – wpis, przez który klient uruchamia serwer
• Umiejętność dla agenta – uczy go, kiedy sięgnąć po które narzędzie
• Reguła dla środowiska agenta – odrzuca wyszukiwanie tekstowe symbolu C# i wskazuje właściwe narzędzie
• Raport – polecenie podaje dla każdego pliku, co zrobiło i co pominęło
• Na życzenie para do przeglądu – dwa dodatkowe skille sprawdzają zmianę pod kątem błędów i zbędnej złożoności, w oparciu o fakty z AICB, a nie tylko o diff (aicb init --skills=all)

Trzeci punkt zmienia zachowanie Państwa agenta – dlatego stoi tutaj, a nie w drobnym druku. Reguła nie jest podpowiedzią, ona blokuje. Właśnie to sprawia, że narzędzia są używane, a nie omijane. Z aicb init --hooks none zostaje pominięta.

Ręcznie też się da

Kto nie chce, aby cokolwiek było instalowane, tworzy wpis samodzielnie:

{
  "mcpServers": {
    "aicb": { "command": "aicb", "args": ["mcp"] }
  }
}

Co serwer zapisuje

Każde wywołanie narzędzia jest zapisywane lokalnie. Widok MCP Usage w aplikacji na pulpit to pokazuje – i odpowiada na pytanie, z czego agent rzeczywiście korzystał.

• Dla każdego narzędzia – liczba wywołań, percentyle czasu, rozmiar odpowiedzi, udział we wszystkich wywołaniach
• Dla każdego wywołania – czas, narzędzie, klient, wynik, komunikat błędu oraz własne notatki
• Błędy liczone osobno – świadomie odrzucone wywołanie nie jest podejrzeniem defektu i nie trafia do tej samej kolumny
• Dla każdego klienta – który agent się połączył i z którą wersją protokołu

Rozdzielenie w zakładce Errors jest tym, co odróżnia zapis od zwykłej statystyki: wygasła sesja albo pusta baza danych to prawidłowa odmowa, a nie błąd. Osobno stoją wyjątki wskazujące na rzeczywisty defekt – wraz z wersją, w której wystąpiły ostatnio.

Zapis ten znajduje się w lokalnej bazie danych i nie opuszcza komputera. Można go w każdej chwili całkowicie usunąć.

Czego serwer MCP nie robi

Pięć punktów, które warto znać przed pierwszą próbą. Dwa to wymagania, trzy to świadome ograniczenia.

• Potrzebny jest MSBuild – musi być zainstalowany .NET SDK lub Visual Studio
• Tylko zaufane projekty – przy wczytywaniu wykonywana jest logika budowania rozwiązania, dokładnie jak w Visual Studio
• Brak dostępu przez HTTP – serwer komunikuje się wyłącznie przez stdio, nie ma dostępu zdalnego
• To nie zamiennik środowiska programistycznego – AICB czyta stan z dysku, a nie niezapisany bufor edytora
• Nie zmienia Państwa kodu – każde narzędzie analityczne tylko czyta; jeśli narzędzie coś zapisuje, mówi o tym we własnym opisie

Ostatni punkt to świadoma decyzja, a nie brakująca funkcja: serwer, który zmienia analizowane drzewo, czyni własne odpowiedzi niewiarygodnymi. Zmiany pozostają po Państwa stronie, w Państwa edytorze.